böyle şeyler de var.
o müzikten de imgeleri aklımdan gitmeyen o filmlerden de kaçıyorum işte. hiçbir şeyden korkmadığım kadar korkutuyorlar beni. izlemiyorum. dinlemiyorum. çünkü unutamıyorum. kaçıyorum. dinleyince içime oturuyor. izleyince de. nereye kadar kaçarım bilmem. sadece ait hissetmekle mi ilgili onu da bilmem ama yaralıyor. çok. hayatın anlamı küçük şeylerde gizli. pablo nerudanın şiirlerinde.diane arbusun kadrajında.sylvia plathın melankolisinde. virginia woolfun betimlemelerinde.camera lucidayı özümsemede.alicein harikalar diyarında.benim tek derdimin yine kendimle olmasında.rezistanslı sigaramla tavanda uçuşan böcekler var birde. elimi yaktım. acıdı. ilk yandığında daha çoktu acı.şimdi sızlıyor ama acıtmıyor.acı eşiğiyle ilgili biraz da. canım hiç tatlı değil sanırım. yaptığım resimlere bakıp korkan kaçan olsun istiyorum.duvara asıp yabancılaşanlar değil. o aynı duyguyu yaşamaktan korkan insanlar ama korkak değil.duygusal.insan olan.hala insanlığını koruyabilen.anlayan.anlamaya çalışan.sorgulayan.destekleyen birazda.sigaram yine söndü.hüzünleniyorum nedense.evin sessizliğiyle başbaşayım.ne garip şeyler bu evler.hepimiz acayip bir bağ kuruyoruz.duvarlardan sökülen fotoğraflar ve gerisinde kalan tozlu izler.ev gibisi yok! bide kapılar var.ne kadar itici oluyor bazıları açma diyor.girme içeri.insanlar gibi.kapılar önemli.fotoğraflarını çekmeyi seviyorum.içmde neler yaşandığını.hikayeler uydurmayı da seviyorum.insanlara bakıyorum hep asık suratlı.yada kendi sahnesinde biçilen rolü oynuyor.hissetmemiz lazım.böyle şeylerde var işte.biryerlerde bişeyler oluyor.bir parça eksiliyor.çokluk azalıyor.bir şekilde yanlız olduğunu anlıyorsun her adımında.bisürü kurabiye yaptım tarçınlı.dünyanın en güzel kokusu .bütün evi sardı şimdi.ev de mutlu.
